Dat was de titel van een artikel van Ernst Peter Tamminga in het eerste nummer van het SDN blad. Al moet ik eigenlijk CDGN zeggen want toen heette de gebruikersgroep nog de Clipper Developers Group Netherlands. En dat eerste nummer van het toenmalige CDGN blad kwam uit op 1 mei 1990. Er is veel veranderd sinds die tijd; zo zie je Clipper tegenwoordig nog wel een beetje terug als Visual Objects, maar wie het huidige SDN magazine doorleest zal veel meer over Delphi, .NET, Information Worker en Core Systems lezen.
Softwareontwikkeling, verandering is de enige constante …
Soms lijkt het wel of er geen eind komt aan de veranderingen in software land. We zien talen en technieken komen en gaan. Neem Clipper: 20 jaar geleden een populaire ontwikkelomgeving maar tegenwoordig hoor en zie je er niet veel van. Niet dat Clipper niet meer bestaat! Er is nog steeds een groep ontwikkelaars die hun brood verdient met het schrijven van Clipper code. Maar groot is deze groep zeker niet meer en er zullen weinig nieuwe mensen bijkomen.
Maar zijn al die veranderingen nu eigenlijk echt of verpakken we oude problemen gewoon in een nieuwe TLA (three-letter acronym) en maken we onszelf wijs dat alles steeds verandert? Als ik het artikel uit 1990 doorlees krijg ik toch een beetje het idee dat we misschien nog met een aantal van dezelfde problemen bezig zijn. Zo gaat het artikel over Smartmem, een bibliotheek om binnen Clipper applicaties het geheugen gebruik te controleren en geheugen boven de 640Kb aan te spreken.
Fig. 1: Zo keken we toen naar geheugengebruik
De getallen zijn misschien heel anders geworden maar het probleem van “Wat doet mijn programma met zijn geheugen en hoe kan ik meer geheugen krijgen?” is nog steeds actueel. Toen het oorspronkelijke artikel geschreven werd, gebruikten de meesten van ons MS-DOS. Bij het ontwikkelen van MS-DOS is ooit bedacht dat 1 megabyte meer geheugen was dan ooit nodig zou zijn, 640Kb voor de programma’s en de rest voor MS-DOS zelf. Volgens de overleveringen zou Bill Gates deze beslissing zelf genomen hebben. Of Bill Gates dit echt gezegd heeft weet ik niet, maar één ding was zeker: in 1990 was 640Kb voor een programma al lang niet meer genoeg.
Fig. 2: Zo ziet het er tegenwoordig uit
Tegenwoordig denken we nauwelijks meer in kilo- of mega-bytes en is het allemaal giga. Maar het probleem bestaat nog steeds, vandaar de beweging van de 32 bit processor naar de 64 bits processor. Kocht ik een paar jaar geleden nog een nieuwe laptop met 1Gb intern geheugen, tegenwoordig denk ik er niet een meer aan om er één met minder dan 4Gb te kopen en eigenlijk heb ik liever 8 Gb in mijn machine. En ook het probleem wat mijn programma met het geheugen doet, is niet minder geworden; alleen de technieken om het geheugengebruik te meten zijn een stuk beter geworden. Zo hebben we tegenwoordig memory profilers die we op onze .NET applicaties los kunnen laten. Wel een stuk makkelijker dan dit van te voren in het programma te moeten inbouwen.
Ook het vrijgeven van gebruikt geheugen blijft ons bezighouden. Als ik op GC.Collect() zoek, waarmee je binnen .NET geheugen vrij kan geven - iets wat eigenlijk binnen een virtuele omgeving helemaal automatisch zou moeten gaan -, kom ik toch nog ruim 66.000 hits tegen. Blijkbaar houdt geheugenbeheer ons nog flink bezig in 2008.
Uiteraard zijn er genoeg dingen wel echt veranderd sinds 1990. Zo werken we al lang niet meer met MS-DOS maar is het nu Windows Vista en kijken we uit naar Windows 7. De procedurele talen als Clipper zijn nu voor een groot deel verdrongen door object georiënteerde talen. En waar we met Clipper voornamelijk monolithische applicaties maakten, zijn het nu n-tier-, service georiënteerde- en gedistribueerde applicaties die het daglicht zien.
Conclusie
Er is veel veranderd sinds de CDGN opgericht is, dat is zeker. Maar soms lijkt het ook wel een beetje of we onszelf voor de gek houden en alleen de nummertjes veranderen. Eén ding is zeker, we werken in een industrie die volop verandert. Ik ben dan ook heel erg benieuwd naar wat er in nummer 200 van het SDN magazine, of hoe het dan ook zal heten, gaat staan als terugblik op dit nummer.